Po samotnej i pełnej cierpień nocy w ciemnicy, opuszczony przez ludzi – został skazany niesprawiedliwym wyrokiem na śmierć krzyżową.
Nałożono na Jego ramiona krzyż, ale bardziej niż drewno ciążyła Mu świadomość, że tak wielu nie zrozumie Jego miłości i poświęcenia. Tak wielu wręcz wzgardzi szczytem jego miłości – Eucharystią.
Kilkukrotnie upadał z braku sił, ale ludzie patrzyli na Niego obojętnie. Towarzyszyła Mu Jego Matka, taka cicha i bezsilna…
Spotkał na swojej drodze wielu ludzi, choćby Szymona, który został przymuszony by Mu pomóc i Weronikę, która okazała Mu swą miłość tak, jak umiała. Jak wielu jednak stało, by się tylko poprzyglądać, by z Niego zakpić, by nacieszyć się Jego cierpieniem…
Wzgardzony, pobity, obdarty z szat i ukrzyżowany. Oddał swoje życie z miłości do człowieka.
Duszo Chrystusowa, uświęć mnie. Ciało Chrystusowe, zbaw mnie. Krwi Chrystusowa, napój mnie. Wodo z boku Chrystusowego, obmyj mnie. Męko Chrystusowa, pokrzep mnie. O dobry Jezu, wysłuchaj mnie. W ranach Twoich ukryj mnie. Nie dopuść mi oddalić się od Ciebie. Od wroga złośliwego broń mnie. W godzinę śmierci wezwij mnie i każ mi przyjść do siebie, abym ze świętymi Twymi chwalił Cię na wieki wieków. Amen (św. Ignacy Loyola)
Na nabożeństwa drogi krzyżowej zapraszamy w środę (dla dzieci i młodzieży) i w piątek (dla dorosłych) o godz. 17:30.
