Otrzyjcie już łzy płaczący, żale z serca wyzujcie. Wszyscy w Chrystusa wierzący, weselcie się, radujcie.
Bo zmartwychwstał samowładnie, jak przepowiedział dokładnie. Alleluja!
Tak wiele dni oczekiwań, tak wiele modlitw i nabożeństw, tak wiele przygotowań i oto jest! Wypełniły się Słowa Pisma – Jezus Chrystus Zmartwychwstał!
Niedzielę Wielkanocną poprzedziło Triduum Paschalne. Każdego dnia gromadziliśmy się w świątyni, by czytać, rozważać Słowo i adorować Pana Jezusa ukrytego w Przenajświętszym Sakramencie.
W Wielki Czwartek, czyli w dniu upamiętniającym ustanowienie sakramentu Eucharystii i Kapłaństwa, przedstawiciele wspólnot parafialnych złożyli księżom najserdeczniejsze życzenia.
Na pamiątkę uwięzienia Jezusa po Ostatniej Wieczerzy, po zakończeniu Mszy Wieczerzy Pańskiej, w uroczystej procesji, Przenajświętszy Sakrament został przeniesiony do kaplicy adoracji, zwanej Ciemnicą. Umilkły organy i dzwony, a ołtarz został obnażony.
Wielki Piątek jest jedynym dniem w całym roku, w którym nie sprawuje się Eucharystii. Jest to dzień głębokiej żałoby. Wieczorem sprawowana jest Liturgia Męki Pańskiej, którą rozpoczyna wyjątkowy znak uczyniony przez kapłana, padającego krzyżem przed ołtarzem.
Centralnym punktem Liturgii Wielkiego Piątku było odsłonięcie krzyża. Ksiądz Łukasz po odsłonięciu kolejnego fragmentu mówił: „Oto drzewo Krzyża, na którym zawisło Zbawienie Świata!”
Każdy z obecnych mógł podejść i ze czcią ucałować Krzyż. Po zakończeniu adoracji Przenajświętszy Sakrament został uroczyście przeniesiony do Grobu Pańskiego.
Przejrzysty, biały welon, którym okryty był Przenajświętszy Sakrament symbolizuje całun, którym owinięte było ciało zmarłego Chrystusa.
Wielka Sobota była dniem radosnego oczekiwania. Tego dnia, od rana przynosiliśmy do poświęcenia pokarmy na stół wielkanocny.
Po Wielkim Piątku, który był dniem milczenia i modlitwy, zgromadziliśmy się wieczorem w Wielką Sobotę na Liturgii Wigilii Paschalnej. Nie jest ona jednak typową Mszą św. gdyż oprócz Liturgii Słowa i Liturgii Eucharystycznej składa się również z Liturgii Światła i Liturgii Chrzcielnej.
Przed głównym wejściem do kościoła, ksiądz proboszcz poświęcił ogień, nakreślił na Paschale znak krzyża i umieścił pięć symbolicznych gwoździ.
Z zapalonym Paschałem kapłan wraz z całą służbą liturgiczną i wiernymi wszedł do Kościoła, w którym do tej chwili panowała ciemność.
To właśnie Chrystus jest tym, który Swoim zmartwychwstaniem rozprasza ciemności grzechu i śmierci.
Po wezwaniu kapłana: „Światło Chrystusa” mogliśmy podejść i od Paschału zapalić swoje świece. Gdy kapłan po dojściu do Ołtarza po raz trzeci podniósł i pokazał ogień świecy, w Kościele zapaliły się wszystkie światła.
Po błogosławieństwie wody i odnowieniu przyrzeczeń chrzcielnych, ksiądz pokropił święconą wodą wszystkich zebranych na Liturgii Wigilii Paschalnej.
Zakończeniem uroczystości była Liturgia Eucharystyczna, podczas której Chrystus Pan zaprasza do stołu wszystkich odkupionych Jego śmiercią i zmartwychwstaniem.
