W Niedzielę, 2 lutego, obchodziliśmy Święto Ofiarowania Pańskiego, potocznie zwanym Świętem Matki Bożej Gromnicznej.
Święto przypada czterdziestego dnia po Bożym Narodzeniu. Jest to pamiątka ofiarowania Pana Jezusa w świątyni jerozolimskiej i dokonania przez Matkę Bożą obrzędu oczyszczenia.
“Lumen ad revelationem gentium, et gloriam plebis tuae Israel”
Według Ewangelii Jezus, zgodnie z prawem żydowskim, jako pierworodny syn był ofiarowany Bogu w świątyni jerozolimskiej. Wtedy też starzec Symeon wypowiedział proroctwo nazywając Jezusa „światłem na oświecenie pogan i chwałą Izraela”. Dlatego święto to jest bogate w symbolikę światła i podczas Mszy św. kapłan błogosławi przyniesione przez wiernych świece, które oznaczają Jezusa – naszą światłość. W nim bowiem wypełniło się wszystko, co Bóg przyrzekł przez usta proroka Izajasza: „Ustanowię Cię światłością dla pogan, aby moje zbawienie dotarło aż do krańców ziemi”.
Również dzieci, obecne tego dnia na Mszy św. o godz. 10.00, wiedziały jakie obchodzimy święto i co ono oznacza. Znały też modlitwy do Matki Bożej i wyraziły pragnienie częstej modlitwy słowami „Zdrowaś Maryjo” i „Pod Twoją obronę.”
„Światło na oświecenie pogan i chwała ludu Twego, Izraela.”
