„Idźcie i oznajmijcie moim braciom.”
Cudu Zmartwychwstania nie można zatrzymać dla siebie. Tą wspaniałą wiadomością mamy dzielić się z innymi. Mamy ją rozgłaszać w rodzinie, wśród znajomych i przyjaciół. O to przecież prosi nas Chrystus.
„Gdy anioł przemówił do niewiast, one pospiesznie oddaliły się od grobu z bojaźnią i wielką radością i biegły oznajmić to Jego uczniom.
A oto Jezus stanął przed nimi i rzekł: «Witajcie». One zbliżyły się do Niego, objęły Go za nogi i oddały Mu pokłon. A Jezus rzekł do nich: «Nie bójcie się. Idźcie i oznajmijcie moim braciom: niech idą do Galilei, tam Mnie zobaczą».
Gdy one były w drodze, niektórzy ze straży przyszli do miasta i powiadomili arcykapłanów o wszystkim, co zaszło. Ci zebrali się ze starszymi, a po naradzie dali żołnierzom sporo pieniędzy i rzekli: «Rozpowiadajcie tak: Jego uczniowie przyszli w nocy i wykradli Go, gdyśmy spali. A gdyby to doszło do uszu namiestnika, my z nim pomówimy i wybawimy was z kłopotu».
Oni zaś wzięli pieniądze i uczynili, jak ich pouczono. I tak rozniosła się ta pogłoska między Żydami i trwa aż do dnia dzisiejszego.” (Mt 28, 8-15)
Jak brzmi głoszona dziś przez nas nowina? Czy mówimy o Zmartwychwstałym Chrystusie czy raczej przy ucztowaniu z rodziną zupełnie o Nim zapominamy? Warto sobie przypomnieć z jakiego powodu świętujemy. Poniedziałek Wielkanocny to nie tylko Śmigus Dyngus, choć przecież w tej radosnej zabawie nie ma nic złego.
„Oto dzień, który Pan uczynił, radujmy się w nim i weselmy.”
Świętujemy bo Jezus zwyciężył i pokonał śmierć – powstał z martwych dla naszego zbawienia.
Niech radosne Alleluja będzie dla Was ostoją zwycięskiej miłości i niezłomnej wiary.
Niech Duch Święty towarzyszy Wam w trudzie każdego dnia, a radość serca w czasie zasłużonego odpoczynku.
Niech Pan Bóg Wam błogosławi!
