Niepozorny i malutki, może nawet niemodny w dzisiejszych czasach. Wypierany często przez inne kolorowe i bardziej „na czasie” błyskotki. Skromny i nie rzucający się w oczy, ale jakże piękny wizerunek Matki Bożej. Taki właśnie jest Cudowny Medalik, który na Mszy świętej 28 listopada rozdawały Panie z Legionu Maryi.
Na pierwszy rzut oka nie ma w nim nic szczególnego. Gdy mu się jednak bliżej przyjrzymy, zobaczymy Matkę Najświętszą Niepokalanie Poczętą, która wyciąga dłonie jakby chciała nimi objąć cały świat. Z Jej dłoni wychodzą promienie, które są symbolem wylewanych łask. Matka Boża stoi na kuli ziemskiej swoją stopą miażdżąc węża. W otoku medalika jest napis: O Maryjo bez grzechu poczęta, módl się za nami, którzy się do Ciebie uciekamy.
Na rewersie medalika jest duże M a nad nim krzyż, pod nimi dwa serca, jedno z cierniową koroną a drugie przebite mieczem. Dookoła medalika 12 gwiazd.
Projektantką tego pięknego Cudownego Medalika była sama Maryja. To właśnie Ona, 27 listopada 1830 r. objawiła się św. siostrze Katarzynie Laboure i poprosiła o wybicie właśnie takiego wizerunku.
„Osoby, które będą go nosiły, otrzymają wiele łask. Łaski szczególnie otrzymają ci, którzy nosić go będą z ufnością.” – powiedziała do zakonnicy Matka Najświętsza.
Ks. Maciej pobłogosławił i pokropił święconą wodą przyniesione medaliki.
„Jej medalik rozdawać, gdzie się tylko da: i dzieciom, by zawsze go na szyi nosiły i starszym, i młodzieży zwłaszcza, by pod Jej opieką miała dosyć sił do odparcia tylu pokus i zasadzek czyhających na nią w naszych czasach.” Św. Maksymilian Maria Kolbe
